Zmarł Profesor Jan Strelau
04 sierpnia 2020

 

Z ogromnym żalem zawiadamiamy, że w nocy 4 sierpnia w wieku 89 lat odszedł od nas Profesor Jan Strelau.

Profesor Jan Strelau od 1957 roku był pracownikiem Uniwersytetu Warszawskiego, na którym w 1979 r. założył i kierował Zakładem, później przekształconym w Katedrę Psychologii Różnic Indywidualnych. Ufundował ze środków indywidualnej nagrody New Europe Prize 1997 Interdyscyplinarne Centrum Genetyki Zachowania, którym kierował w latach 1998-2001. Po przejściu na emeryturę w 2001 r. związał się z Uniwersytetem Humanistycznospołecznym SWPS, na którym pełnił m.in. funkcję Prorektora nauki i współpracy międzynarodowej. W latach 2003-2006 był Wiceprezesem Polskiej Akademii Nauk.

Profesor Jan Strelau był wybitną postacią światowej psychologii różnic indywidualnych oraz twórcą oryginalnej koncepcji temperamentu, znanej pod nazwą regulacyjnej teorii temperamentu (RTT). W trakcie swej ponad 50. letniej pracy naukowej opublikował blisko 300 prac naukowych, w tym ponad 20 monografii wydanych w najlepszych wydawnictwach krajowych i zagranicznych. Jego prace były inspiracją dla międzynarodowego środowiska psychologicznego, a dzięki nim polska myśl psychologiczna znalazła trwałe miejsce w światowym dorobku naukowym.

Był członkiem Polskiego Towarzystwa Psychologicznego od 1958 r., w latach 1964-1967 pełnił funkcję Sekretarza Generalnego PTP, a w latach 1967-1976 był członkiem Prezydium i członkiem Zarządu Głównego oraz od 2000 r. – Członkiem Honorowym PTP. Był także członkiem, w tym członkiem założycielem i przewodniczącym wielu towarzystw międzynarodowych, takich jak International Society for the Study of Individual Differences czy European Association of Personality Psychology, a w Międzynarodowej Unii Nauk Psychologicznych (International Union of Psychological Science) w latach 1992-1996 był członkiem prezydium oraz vice-przewodniczącym (1996-2000). W latach 1986-1991 był członkiem korespondentem, a od roku 1991 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk.

Za pracę naukową został wielokrotnie wyróżniony Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz w 2009 r. Nagrodą Prezesa Rady Ministrów RP za całokształt aktywności naukowej. Za książkę Temperament: A psychological perspective (1998) otrzymał Nagrodę Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej 2000 w dziedzinie nauk humanistycznych i społecznych (tzw. „Polski Nobel”). Został także wyróżniony wieloma nagrodami międzynarodowymi, w tym Nagrodą Fundacji Humboldta (1990 r.), Nagrodą Towarzystwa Maxa Plancka (1992 r.) oraz Nagrodą towarzystwa The European Association of Personality Psychology w 2012 r. za całokształt osiągnięć naukowych. W roku 2008 wraz z prof. Dariuszem Dolińskim otrzymał Nagrodę Teofrasta za 2-tomowy podręcznik Psychologii Akademickiej uznany za najlepszą polską książkę psychologiczną roku 2008. Został wyróżniony doktoratami honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego w 1996 r., Państwowego Uniwersytetu Nauk Humanistycznych w Moskwie w 1998 r., Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 2006 r. oraz odnowieniem doktoratu na macierzystej uczelni – Uniwersytecie Warszawskim w 2013.

Był Nauczycielem kilku pokoleń polskich psychologów – wypromował 30 doktorów psychologii, a spośród Jego współpracowników 15 uzyskało stopień doktora habilitowanego.

Był i zawsze będzie dla nas Mistrzem, Nauczycielem i Niedoścignionym Wzorem Naukowca.